Recensie De IJzige Verloofde (De Spiegelpassante #1) van Christelle Dabos

Waar het over gaat

Ophelia, een eigenzinnig buitenbeentje en onbegrepen genie, heeft unieke gaven: ze kan door spiegels reizen en ze kan met haar handen de geschiedenis van voorwerpen lezen. 

¨De neus stak steeds verder uit de spiegel. En hij werd algauw gevolgd door een bril, een wenkbrauw, een voor- hoofd, een mond, een kin, wangen, ogen, haren, een hals en oren. Een gezicht dat tot de schouders halverwege de spiegel naar buiten hing en eerst naar rechts en daarna naar links keek.¨

Ze leidt een rustig bestaan op de ark Anima. Tot ze onverwachts wordt uitgehuwelijkt aan Thorn, een introvert maar invloedrijk lid van de Drakenclan. Ophelia is gedwongen haar verloofde te volgen naar de Hemelburcht op de ijzige ark Pool, waar niemand te vertrouwen is. Daar ontdekt ze dat ze een pion is in een politiek spel dat niet alleen verschrikkelijke gevolgen heeft voor haar eigen leven, maar ook voor haar geliefde ark Anima.

Boek recensie Nacht van de draak door Danique

Nacht van de draak

Boze krachten hebben het lot van de wereld in handen…
Eens in de duizend jaar, wanneer een nieuw tijdperk aanbreekt, krijgt degene die op dat moment eigenaar is van een geheimzinnige perkamentrol een geweldige kans. Hij of zij kan de grote Kami-draak aanroepen en een wens doen. Dat moment is bijna daar, en boze krachten zijn eropuit om de rol in handen te krijgen.
Yumeko heeft het laatste stuk van de drakenrol opgegeven om haar vrienden te redden. Nu moeten zij en haar reisgenoten zo snel mogelijk naar de woeste kust van Iwagoto om de Meester der Demonen tegen te houden, voordat hij de kans krijgt de grote Kami-draak aan te roepen. Want hij zal een wens doen die de hele wereld in het verderf zal storten...

Personages

De strijd om de draak gaat verder. Yumeko en haar vrienden gaan op een spannende reis om Genno te stoppen op de Maan eilanden. Dit verhaal blijft zich afspelen in 3 verschillende verhaallijnen. Het word nog steeds vertelt vanuit Yumeko, Tatsumi en Suki. Dit blijft fijn om te lezen. Normaal ben ik hier niet zo van maar Kagawa beschrijft deze verhaallijnen zo duidelijk. Het is ook altijd duidelijk wie er aan het woord is, door middel van de namen te vermelden bij het hoofdstuk. We maken ook kennis met nieuwe personages. Deze worden heel goed geïntroduceerd, op een manier waarin je precies weet hoe die persoon is. De personages in dit boek krijgen allemaal een passend einde vind ik. Het wordt allemaal niet mooier gemaakt dan dat het is. Als er iets ergs gebeurd, wordt dat niet op magische wijze ontdaan. Dat vind ik het mooist aan deze personages, ze zijn uniek op hun eigen manier en nuchter op hun eigen manier. Door Reika, Tatsumi, Daisuke en Okame, leeft dit verhaal. Zij zijn absoluut goede toevoegingen geweest en ik ben blij dat ze er tot het einde bij waren. 

'' Ik ben gewend om legers af te slachten en versterkte forten in de as te leggen. Het is verspilling van mijn tijd om achter het drakengebed aan te gaan. '' 

Recensie Huis van Aarde en Bloed (Crescent City #1) door Sarah J. Maas

Dit boek valt officieel niet onder het YA-genre, maar net als de Hof van Doorns en Rozen en Glazen Troon serie, wordt ook dit boek massaal door YA-liefhebbers gelezen, daarom vond ik een recensie van deze adult fantasy hier wel op zijn plaats. 

Waar het over gaat

Crescent City is een bruisende, moderne stad waar mensen en magische wezens op gespannen voet met elkaar samenleven. De stad strekt zich uit in zeven districten, van het knusse stadshart en chique woonwijken, tot duistere uithoeken en de beruchte markt waar van alles te koop is, van vers vlees tot smokkelwaar.

In de stad maken vier huizen de dienst uit. Bryce Quinlan – half mens, half Fae – behoort tot het huis van aarde & bloed, net als alle andere mensen, dieren, heksen en Fae. Samen met haar vrienden geniet ze volop van alles wat Crescent City te bieden heeft. Maar als de stad wordt getroffen door een wrede moord, komt er abrupt een einde aan haar zorgeloze leven. Bryce krijgt de opdracht de dader te ontmaskeren, samen met de beruchte huurmoordenaar Hunt Athalar. Maar hun verwoede poging het mysterie op te lossen, zet meer in beweging dan ze lief is.

Recensie De Hongerspelen door Vincenzo

Recensie De Hongerspelen door Vincenzo

Katniss Everdeen woont met haar moeder en haar zusje in het 12e en armste district van Panem. Daar heerst het keiharde regime van het welvarende, brute Capitool. Bij de jaarlijkse Hongerspelen moeten twaalf jongens en twaalf meisjes in een gemanipuleerde arena de strijd aan gaan op leven en dood. Zo begeeft ook Katniss zich onder het oog van de hele bevolking in de gemanipuleerde arena. Gevangen in een meedogenloos web van geweld, gemanipuleerde tv-beelden en corrupte politici staat ze voor de vraag: hoe ver ga je om te overleven?

Normaal gesproken duurt het bij een scifi/fantasy boek even voordat het verhaal op gang komt. Je leert de wereld in een keer kennen en dit zorgt vaak voor een overload. Bij De Hongerspelen is dat niet het geval.
Je leert Katniss en de verwoeste wereld om haar heen een stukje bij beetje kennen. Ik had er een geweldig beeld van hoe de wereld eruit zag. Het leek net alsof ik naast Katniss liep en het zelfde zag, rook en voelde als zij. Suzanne Collins weet dit erg goed neer te zetten!
Doordat ze het zo goed weet te beschrijven word je vrijwel meteen in het verhaal gezogen. Op mijn exemplaar staat op de achterkant “Wees gewaarschuwd: dit boek neemt je leven compleet over”. Toen ik het voor het eerst zag moest ik een beetje lachen. Ik wilde het niet geloven. Totdat ik de laatste pagina omsloeg.
 Om eerlijk te zijn hadden ze écht gelijk. Op het moment dat Katniss zich vrijwillig opgeeft voor de Hongerspelen leest het boek nóg sneller dan het al deed. De spanning wordt zodanig vastgehouden dat je als lezer niet meer kan stoppen en dat je het liefst de hele nacht doorbrengt met het boek in je handen. En dat is echt niet gelogen! Dit boek neemt je leven écht over. Ik heb er zo van genoten en smacht naar meer. Laat de rest maar komen!
Ik geef De Hongerspelen 4 wel verdiende crosses.
Zou ik dit boek aanraden? JA! NATUURLIJK! 

Recensie Finale 7 door Emma

Recensie Finale 7 van Kerry Drewery

Finale 7 is het laatste deel in de Cel 7 trilogie van Kerry Drewery en kwam in maart van dit jaar uit. In Cel 7 maakte we kennis met Martha Honeydew een zestien jarig meisje dat werd veroordeeld voor de moord op de geliefde bekendheid, Jackson Paige.  Martha heeft haar daden bekend, maar is ze ook echt schuldig? Zeven dagen lang wordt Martha gevolgd in de dodencel door middel van het programma dood is gerechtigheid. Iedere dag een nieuwe cel tot aan de zevende cel waar de elektrische stoel zich bevind en waar ze geëxecuteerd zal worden als ze schuldig wordt bevonden. Wie bepaald of Martha onschuldig is of niet, het publiek van dood is gerechtigheid natuurlijk! Met een simpel telefoontje kunnen zij stemmen of iemand schuldig of onschuldig is. Maar de waarheid is soms gecompliceerder dan ze op tv laten zien. In de loop van cel 7 komen we dan ook achter het werkelijke verhaal en weten we dat Martha onschuldig is, maar probeert het huidige oneerlijke systeem van gerechtigheid omver te gooien, terwijl ze ook probeert haar geliefde Isaac, de werkelijke dader van de moord, te beschermen. Op het laatst bekend Isaac dat hij de moord heeft gepleegd en wordt Martha ‘vrij’ gelaten.

In Dag 7 wordt Martha ondanks dat ze vrij is gezocht vanwege een claim vanuit de overheid dat ze psychologisch instabiel is. Ondertussen is Isaac gearresteerd en is hij verplaatst naar de dodencel vanwege de moord op zijn vader, de bekende Jackson Paige. Martha wilt er alles aan doen om hem vrij te krijgen en wanneer de cijfers van het publiek erop wijze dat hij geëxecuteerd zal worden is ze in staat tot drastische maatregelen te nemen. Samen met Patty Paige spreekt ze af dat wanneer de stemmen negatief zijn voor Isaac ze een bom laat afgaan om hem uit de dodencel te laten ontsnappen. Isaac wordt vrijgesproken, maar de bom gaat af en Martha wordt als dader opgepakt en vervoert naar de gevangenis. Maar daar komt ze nooit aan, dankzij Sofia ontsnapt ze terug naar de Rises samen met Isaac en de rest van hun vrienden.

In Finale 7 zien we dat er nog niet veel veranderd is in het huidige gerechtigheidssysteem. Het programma dood is gerechtigheid is nog steeds op tv en de dodencellen zijn na het bombardement nog erger dan voorheen. In dag 7 werd Eve, een van de helpers en steun van Martha en Isaac, is opgepakt voor een moord die ze uit zelfverdediging jaren geleden heeft gepleegd en waar destijds haar man voor is veroordeeld. In Finale 7 wordt Eve verplaatst naar de dodencellen waar zij 7 dagen lang moet afwachten wat het publiek gaat stemmen. Martha en Isaac zijn ontsnapt, maar Isaac is gewond geraakt tijdens het afgaan van de bom en ligt in coma. In de Rises zijn ze op dit moment veilig, maar de overheid heeft een muur gebouwd voor de veiligheid van alle bewoners, maar het voelt steeds meer aan als een gevangenis. Martha heeft alles in handen om de ware aard van de overheid te laten zien, maar lukt het haar om deze bewijzen te verspreiden, de mensen in opstand te brengen tegen het huidige systeem van gerechtigheid en om Eve uit de dodencellen te redden?

Net als mijn mede-blogger Nicole, wordt van mij verwacht dat ik een eerlijke recensie schrijf over de boeken die ik lees. De trilogie van Cel 7 klonk veel belovend en ik was eerlijk gezegd dan ook teleurgesteld nadat ik de serie in zijn geheel had uitgelezen. Ik kan in deze recensie dan ook niet alleen naar Finale 7 kijken. Finale 7 is het laatste deel van een trilogie en dus het slotstuk van het verhaal, een verhaal dat in Cel 7 begint. Aangezien mijn mening over het verhaal in Finale 7 samenhangt met de verhalen in de voorgaande delen kan ik deze dan ook niet buiten beschouwing laten. Om mijn mening daarom goed over te brengen begin ik met een korte mening over cel 7 en dag 7 om zo, hopelijk, duidelijk te maken waarom ik teleurgesteld was in het boek.

Cel 7 begon eigenlijk goed, het boek was spannend en alhoewel wat voorspelbaar, kreeg je toch een duidelijk beeld van hoe de wereld was opgebouwd en fakenieuws en Sociale media een rol speelde in het gerechtigheidssysteem. We leerde de personages kennen en waar ze vandaan kwamen en ik keek dan ook uit naar het tweede boek. Dag 7 leek echter qua opbouw enorm veel op Cel 7. Waar we in Cel 7 Martha in de dodencel volgde en konden lezen hoe familie en vrienden om haar heen probeerde om haar onschuld te bewijzen, konden we in Dag 7 lezen hoe Isaac in de dodencel zat en hoe Martha, hun familie en vrienden probeerde om hem uit de dodencel te krijgen. Ik had in Dag 7 wat meer opstand verwacht richting het systeem van gerechtigheid nadat Martha bijna onschuldig tot de dood was veroordeeld maar ik merkte hier vrij weinig van in het verhaal. Het verhaal van Cel 7 en Dag 7 was dan ook vrijwel gelijk aan elkaar, alleen in een iets ander jasje gestoken. Aan het einde van Dag 7 kwam er zo’n wending in het verhaal door de bom en de ontsnapping van Martha en Isaac, dat ik uitkeek en erg benieuwd was na hoe het verhaal in Finale 7 verder ging. Echter begon, voor mijn gevoel, het verhaal daar weer hetzelfde. Dit keer was het niet Martha of Isaac die naar de dodencellen werd gestuurd maar Eve. Wederom probeert Martha, familie en vrienden er weer alles aan te doen om Eve uit de dodencel te krijgen door de mensen in opstand te krijgen tegen de overheid en het  gerechtigheidssysteem. In ongeveer het midden van het boek is te lezen of Eve onschuldig of schuldig wordt bevonden. Bij beide verwachte ik dat daarna iets grootst zou gebeuren, maar de grote opstand die we misschien zouden verwachten werd snel afgevlakt en we keerde weer terug naar de dodencellen waar weer een van onze hoofdpersonages was gevangen en het programma dood is gerechtigheid nog altijd op tv komt en gestemd kon worden. Op het einde werd het weer iets spannender door gebeurtenissen in de dodencellen en werden er ook kleine openingen gemaakt zoals bijvoorbeeld Max, de zoon van Eve, die wat aan het uitzoeken is en het pas wilt vertellen als hij alle bewijzen compleet heeft. Er wordt een nieuw programma geïntroduceerd, waar je uitleg over krijgt echter is niet duidelijk of het programma dood is gerechtigheid nu weg of dat het nog bestaat. Vervolgens komt de tekst ‘en de aftiteling rolt voorbij’ en is het boek opeens uit. Het voelde door deze kleine voorproefjes van gebeurtenissen die zouden gebeuren of het verhaal nog helemaal niet klaar is en dat er nog een hele wending moet komen. Het slotstuk gaf voor mij dan ook niet de Finale die ik verwachte van het verhaal en voelde erg onaf. Ik kan dan ook niet meer dan twee crosses geven voor Finale 7.

Recensie Ziel van het zwaard door Danique

Recensie

Ziel van het zwaard

Julie Kagawa

'' All souls have a destiny. Some are simply brighter than others "'

Flaptekst

De demon kamigoroshi is ontsnapt…Eens in de duizend jaar, wanneer een nieuw tijdperk aanbreekt, krijgt degene die op dat moment eigenaar is van een geheimzinnige perkamentrol een geweldige kans. Hij of zij kan de grote Kami-draak aanroepen en een wens doen.De nieuwe tijd is bijna daar, en boze krachten zijn eropuit om de rol in handen te krijgen. Tot nu toe is het de zestienjarige Yumeko gelukt de drakenrol uit handen van de vijand te houden. Ze is al een eind op weg om haar stukje van de rol naar de tempel te brengen, waar het veilig is.Maar dan dient zich een nieuwe vijand aan: een levensgevaarlijke demon, die eeuwenlang gevangen zat in een vervloekt zwaard, is ontsnapt en heeft bezit genomen van Kage, de jongen die had beloofd haar te beschermen..

Personages

Dit boek heeft vele personages waar je kennis meemaakt. Zo ook weer in dit deel van de serie. Er komen steeds nieuwe personages bij, deze worden heel goed geïntroduceerd. Je merkt wel dat het oorspronkelijke groepje van deel 1 ( Schaduw van de vos ) dat zij bij elkaar blijven door dit hele avontuur heen. Dit vind ik als lezer prettig. Ik wil niet in elk deel nieuwe mensen bij de hoofdpersoon leren kennen. Dit heeft Julie in mijn ogen heel goed gedaan. Wat wel anders is, is dat je deze keer vanuit verschillende perspectieven leest. Waarin deel 1 werd vertelt vanuit 1 perspectief lees je nu vanuit Yumeko, Haikamono, De demonendoder en vanuit Suki. Hierdoor krijg je kijk vanuit verschillende personages op het avontuur. Je werkt dus met alle verhaallijnen naar 1 gezamenlijk einde. Julie heeft de personages heel goed uitgewerkt en dat is als lezer heel erg te merken, je kunt je de personen voorstellen en je kan je inbeelden hoe ze zijn. 

Verhaallijn
De verhaallijn zit heel goed in elkaar. Je waant je gelijk weer in deze wereld, het eerste hoofdstuk begint ook bij het oproepen van de draak duizend jaar geleden. Zo krijg je weer een stukje nieuwe informatie over de draak en de rol. Vanuit daar gaat de verhaallijn verder met Yumeko en haar vrienden. Je merkt wel dat Julie hier over nagedacht heeft, ze gaat namelijk verder waar het de vorige keer is geindig. Dit vond ik als lezer erg prettig omdat je zo door kan lezen, en je ook gelijk weet wat er is gebeurd. Wat wel opviel was dat dit deel meer actie had en meer bloederige scenes. Dit vond ik persoonlijk heel goed. De scenes waren goed uitgewerkt en zaten ook op het goede moment in de verhaallijn. Het verhaal bouwt zich door deze scenes op en je voelt de spanning steeds groter worden bij elk hoofdstuk. 1 minpuntje wel is dat ik soms de stukken tussen de scenes in vooral in het midden van het verhaal wat langdradig vond, hierdoor had ik soms moeite om verder te lezen. 

Schrijfstijl
Julie heeft een uitstekende stijl van schrijven. Het is een hele beeldende stijl, wat zijn schrijft zie je zo voor je. Dit boek heeft dat absoluut ook, de karakters en de demonen worden goed uitgelegd, hoe zijn ze en hoe zien ze eruit. Wat ik 1 minpuntje vind was de Japanse woorden tussendoor. Kagawa heeft een voorliefde voor Japan, en laat ons hier ook goed kennis mee maken door middel van dit boek, maar soms waren de Japanse woorden voor mij overbodig tussendoor. Ik moest iets te vaak achterin het boek kijken voor de betekenis van woorden en dat vind ik jammer want ik wil altijd graag in een keer doorlezen. 

Deel 3?
Ik ga zeker ook deel 3 lezen want ik zit met onbeantwoorde vragen. Ik hoop heel erg dat die in deel 3 worden beantwoord want nieuwsgierig ben ik zeker! Wat ik van deel 3 verwacht is een spannende reis naar het einde, het einde waar alles samenkomt en nog een grote strijd wordt geleverd. 

Waardering 
Mijn waardering voor dit boek is * 3 van de 5 crosses * Het was een goed boek, met een sterke verhaallijn en een mooie beeldende schrijfstijl. 

Recensie De Beminde van Kiera Cass

Het langverwachte nieuwe boek van Selection-auteur Kiera Cass

Waar het over gaat

Hollis Brite is opgegroeid in Keresken Castle, samen met de andere dochters van adel, in de hoop de aandacht van de toekomstige koning te trekken. De jonge koning Jameson van Coroa is eigenlijk nooit op zoek geweest naar een echtgenote, totdat hij Hollis ontmoet. Als Jameson haar de liefde verklaart, is Hollis dolblij. Maar terwijl hij haar het hof maakt, realiseert Hollis zich dat de eindeloze stroom cadeaus en aandacht gepaard gaan met torenhoge verwachtingen.

Met een bezoek van de koning van Isolte in het vooruitzicht, ziet Hollis een kans om aan Jameson – en zichzelf – te bewijzen dat ze een geschikte koningin is. Maar wanneer ze een vreemdeling ontmoet die recht in haar hart lijkt te kijken, vraagt Hollis zich af of een leven met Jameson in het paleis een droom is die uitkomt, of een nachtmerrie die nooit eindigt.